بسم الله الرحمن الرحيم
اللهم صل علي محمد و أل محمد و عجل فرجهم

لا إِكراهَ فِي الدّين

ไม่มีการบังคับใน (การนับถือ) ศาสนา

ท่านอายะตุลลอฮฺหุสัยน์ นูรีย์ ฮัมดานีย์ ได้กล่าวให้โอวาทกับคณะกรรมการสมาคมมวยปล้ำแห่งสาธารณรัฐอิสลามอิหร่านว่า “ประชาชาติมุสลิมจะต้องเก่งกว่า ดีกว่า ประเสริฐกว่าทุกประชาชาติทั้งในด้านศีลธรรมและวัตถุ”

อิทธิพลของอาชูรอและอิมามฮุซัยน์ (อ) ที่ตราตรึงอยู่ในส่วนลึกของประวัติศาสตร์และโลกอันแผ่ไพศาล, ผลพวงของนามชื่อและการต่อสู้ของอิมามฮุซัยน์ (อ) ในโลกทั้งทีเปิดเผยและเร้นลับ, การปรากฏตัวอยู่ตลอดเวลาของทวยเทพและชาวฟ้า ณ สุสานอันศักดิ์สิทธิ์ของอิมาม, น้ำตาและการร่ำไห้ของโลก กาลเวลา ญิน และทวยเทพในการแสดงความเสียใจต่อหัวหน้าเหล่าเสรีชนของโลก, การดำรงอยู่ของการชี้นำมนุษยชาติด้วยอานิสงก์ของบิอฺษะฮ์และอาชูรอ, ผลในทางการเยียวยาและให้ความปลอดภัยของน้ำและดินกัรบะลา, เกียรติและความเป็นไทของประชาชาติอิสลามภายใต้

เกี่ยวกับปรัชญาและอุดมการณ์ของขบวนการปฏิวัติของอิมามฮุซัยน์ (อ) นั้น ผู้ปรารถนาสัจธรรมและความถูกต้องจะสามารถรับรู้ได้จากวจนะของอิมามเองตั้งแต่เริ่มต้นการเดินทางออกจากนครมะดีนะฮ์และจากจุดยืนของท่านต่อเหตุการณ์ต่างๆ ที่อุบัติขึ้นตลอดเส้นทาง

การตระหนักถึงความสำคัญของอายุขัยของมนุษย์และเวลาอันมีค่านั้นมีประโยชน์อย่างยิ่งในการมีแบบแผนในชีวิตและการลงมือทำทุกๆ กิจกรรมในเวลาที่เหมาะสมของมัน อายุขัยของมนุษย์ถือเป็นหนึ่งในความโปรดปรานของพระผู้เป็นเจ้าและถือเป็นโอกาสอันเหมาะสมสำหรับการบรรลุสู่เป้าหมายสูงสุดและการได้มาซึ่งความสมบูรณ์และความเติบโตทางศีลธรรมของมนุษย์ ผู้ที่ใช้เวลาของตนให้เป็นประโยชน์ย่อมจะไม่โศกเศร้าและเสียใจในบั้นปลายชีวิต ส่วนผู้ที่ไม่รู้ว่าจะใช้อายุขัยของตนอย่างไรนั้น ย่อมจะต้องเสียใจในที่สุด

เราได้อ่านในกุรอานบทอัลอะหฺซาบ โองการที่ ๗๐ ว่า

یَا أَیُّهَا الّذِینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللهَ وَ قُولُوا قَولًا سَدِیدًا
“โอ้ ผู้มีศรัทธาทั้งหลาย จงยำเกรงอัลลอฮฺและจงพูดแต่ความจริง”

ในโองการต่อมากุรอานได้กล่าวถึงผลของ “การพูดความจริง” ดังกล่าวไว้ว่า

یُصلِح لَکُم اَعمَالَکُم وَ یَغفِر لَکُم ذنُوبَکُم
“เพื่อที่พระองค์จะทรงแก้ไขการงานของพวกเจ้าและอภัยความผิดบาปของพวกเจ้า”

ในวัฒนธรรมและวิสัยทัศน์ของกุรอานอันจำเริญ “ความตาย” คือวิธีการโยกย้ายจากโลกนี้ไปสู่โลกกึ่งกลาง (โลกบัรซัค) ก่อนการอุบัติขึ้นของปรโลก มิใช่การดับสูญและปิดฉากชีวิต และถือเป็นลิขิตและกฏตายตัวของพระผู้เป็นเจ้าที่ไม่มีผู้ใดได้รับการยกเว้นภายใต้กฎนี้ ดังปรากฏอยู่ในกุรอานบทอาลิอิมรอน โองการที่ ๑๘๕ ว่า “ทุกชีวิตย่อมลิ้มรสความตายทั้งสิ้น”

اللَّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ
لَيَجْمَعَنَّكُمْ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ
لاَ رَيْبَ فِيهِ
وَمَنْ أَصْدَقُ مِنْ اللَّهِ حَدِيثًا

“อัลลอฮฺ – ไม่มีพระเจ้าอื่นใด นอกจากพระองค์ โดยแน่นอนยิ่ง พระองค์จะทรงรวบรวมสูเจ้าในวันกิยามะฮฺโดยไม่มีข้อกังขาใด ๆ ในวันนั้น และใครเล่าจะมีดำรัสที่สัตย์จริงยิ่งกว่าอัลลอฮฺ”

บิอฺษะฮฺ (การแต่งตั้งท่านศาสดา) คือรัศมีในความมืด, เส้นทางที่อยู่ตรงข้ามกับทางเฉไฉ, ทางนำที่สวนทางกับความหลงผิด และความผาสุกที่ขัดแย้งกับความอัปโชคทั้งหลายที่กักขังวิญญาณและจิตใจมนุษย์ไว้ในที่คับแคบ และนำเส้นทางอันเจิดจรัสแห่งความเป็นมนุษย์ไปเชื่อมต่อกับทางตันอันมืดทึบแห่งชีวิตเดรัจฉาน

หลักการที่มีความสำคัญรองลงมาจาก “เตาฮีด – ความเชื่อในความเป็นเอกะของพระผู้เป็นเจ้า” ในแนวคิดชีอะฮฺซึ่งมีที่มาจากสารธรรมของกุรอานนั้นได้แก่ “อิดาละฮฺ – ความเที่ยงธรรมและดุลยภาพ”