อิสลามิคโฮมเพจ

วิถีและคำสอนของอิมามฮุซัยน์ (อ), บทบาทของอิมามในการเผยแผ่สารธรรมคำสอนแห่งฟากฟ้า, การเปิดโปงแนวทางของพวกกลับกลอกภายใต้ปรากฏการณ์แห่งอาชูรอ, ปรัชญาการต่อสู้อันยิ่งใหญ่ของอิมามฮูซัยน์ (อ), การต่อเชื่อมการต่อสู้ของอิมามมะฮ์ดี (อ) กับการต่อสู้และวัฒนธรรมแห่งอาชูรอ และในท้ายที่สุด บทเรียนต่างๆ ของความรักและรหัสยะของอิมามฮุซัยน์ (อ) ทั้งหมดนี้คือเวทีอันจำกัดสำหรับสาระสำคัญอันกว้างไกลของการศึกษาวิจัย การเผยแผ่ และการสอนวัฒนธรรมอาชูรอซึ่งเป็นความจำเป็นและความต้องการในปัจจุบันของเราเช่นเดียวกับที่เป็นมาตลอดเช่นกัน

สาส์นอาชูรอ

อาชูรอคือเสียงป่าวร้องของการต่อสู้กับการบิดเบือนอิสลาม คือเสียงป่าวร้องต่อต้านการทำเป็นทองไม่รู้ร้อนและการวางเฉยในสงครามระหว่างธรรมะกับอธรรม และอาชูรอคือสุรเสียงแห่งการคัดค้านของอิมามฮุซัยน์ (อ) หัวหน้าของบรรดาชะฮีดต่อการนั่งเก้าอี้ปกครองประชาชาติอิสลามของเหล่าคนพาล

อาชูรอประณามการวางเฉยของรัฐเกี่ยวกับประเด็นสำคัญสามประการ: ความจริง, ความยุติธรรม และศีลธรรมอันดีงาม อาชูรอถือว่าการปกป้องและเข้าข้างความเท็จ ความอธรรม และความเสื่อมเสียนั้นคือความชั่วทางสังคมที่ร้ายแรงที่สุด ซึ่งอิมามฮุซัยน์ (อ) อิมามแห่งบรรดาชะฮีดได้ลุกขึ้นต่อต้านความชั่วร้ายนั้นพร้อมกับแบกรับความเจ็บปวดรวดร้าวทั้งหมดไว้ในการบำราบความชั่วที่ร้ายแรงดังกล่าว

ขบวนการของอิมามฮุซัยน์ (อ) มิใช่การการเดินทางท่องเที่ยว ค้าขาย หรือแม้กระทั่งการเดินทางด้วยเจตนาไปทำหัจญ์และอุมเราะฮ์ หรือการเดินทางไปเยี่ยมเยียนศาสนสถาน แต่การเดินทางไปกัรบะลาของอิมามฮุซัยน์ (อ) นั้นเป็นการอพยพในมิติของการปกป้อง มิติของการเคารพภักดีพระเจ้า และมิติของการเผยแผ่สาส์นด้วยเจตนาในการทำหน้าที่อันสำคัญและหนักอึ้ง หน้าที่ของการต่อสู้อันเป็นสากล

อาชูรอมีบทเรียน อนุสติ และภาพลักษณ์ที่ฉายออกมาให้เห็นมากมายซึ่งทุกปีจะถูกกล่าวซ้ำและนำเสนอโดยปวงปราชญ์ นักวิชาการศาสนา นักเผยแผ่ที่เคร่งครัด และนักกวีแห่งกัรบะลา แต่วันนี้เราต้องเรียนรู้บทเรียนใด และจะต้องเก็บเกี่ยวอนุสติใดจากอาชูรอ?

เราจะต้องเรียนรู้จากอาชูรอ...

จากอาชูรอเราจะต้องเรียนรู้ถึง การหลุดพ้นจากการบูชาความสุขสบาย, การปลดเปลื้องเปลือกนอกของการดำเนินชีวิต, การสลัดความกลัวและความหวังแบบมาร, การนิยมความดีงาม, การรังเกียจความชั่ว, การพิทักษ์สิทธิทางสังคม, ความสำนึกรับผิดชอบ, การศรัทธาต่อสิ่งพ้นญาณวิสัย, การฝักใฝ่ชีวิตในปรโลก, การปกป้องศาสนาและครอบครัวของท่านศาสดามุฮัมมัด (ศ), การแก้ไขปรับปรุงสังคม, การต่อสู้เพื่อฟื้นฟูอิสลามและนำกุรอานสู่การปฏิบัติ และการไม่กลัวการเป็นชะฮีดของตนเองและมิตรสหาย

มารับฟังเสียงของอิมามฮุซัยน์ (อ) ให้ชัดขึ้นกันเถิด

อิมามฮุซัยน์ (อ) เรียกร้องมนุษยชาติไปสู่ "เกียรติยศ" แต่เราสรรหาข้อแก้ตัวสำหรับ "ความอัปยศ"

อิมามเชิญชวนเราไปสู่ "การเป็นไทจากการเป็นบ่าวของอื่นจากอัลลอฮฺ" แต่เรากลับก้มหัวยอมรับการเป็นทาสของมนุษย์ด้วยกัน

คำขวัญของอิมามฮุซัยน์ (อ) ก็คือคำขวัญของเตาฮีดซึ่งมีสองด้าน ประกอบด้วยการปฏิเสธและการยืนยันว่า "لا اله الا الله - ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากอัลลอฮฺ" แนวคิดอาชูรอก็มีสองด้านเช่นกัน อันประกอบด้วย "ไม่" และ "ใช่" เพราะด้วยกับการลุกขึ้นต่อสู้ของอิมามฮุซัยน์ (อ) ท่านได้กล่าวลับบัยก์กับอัลลอฮฺ, สถานภาพศาสดา, สถานภาพอิมาม, สัจธรรม, ความยุติธรรม, การยอมรับสิทธิของผู้อื่น, อะซาน, นมาซ, การวิงวอน ท่านได้กล่าวลับบัยก์กับกุรอาน, แบบแผนของศาสดา และสถานภาพการเป็นผู้สันทัดกรณีในทางนิติศาสตร์อิสลามและการเป็นผู้นำทางศาสนา

เรามาตั้งใจสดับฟังเสียงของอิมามฮุซัยน์ (อ) ให้ดีขึ้นเถิด และมาร่วมกันเรียนรู้ "เตาฮีด" จากอิมามผู้เป็นหัวหน้าบรรดาชะฮีดผู้นี้ อาชูรอคือการเคี่ยว "การนิยมความดีงาม" และ "การรังเกียจความชั่ว" จนเข้มข้นโดยบุตรของท่านหญิงฟาฏิมะฮ์ (อ) ตลอดหน้าประวัติศาสตร์ และกัรบะลาคือจุดปะทะระหว่างธรรมะกับอธรรมทั่วจักรภพ

สองวิสัยทัศน์ทางประวัติศาสตร์

อาชูรออุบัติขึ้นเนื่องจากการมีวิสัยทัศน์และมุมมองสองแบบเกี่ยวกับมนุษย์, โลก และการจัดการบริหารมนุษย์และโลก วิสัยทัศน์หนึ่งที่ศรัทธาต่ออัลลอฮฺ, ปรโลก และศาสดา และถือว่าการปกครองมนุษยชาติเป็นสิทธิของอัลลอฮฺ ศาสดา และบรรดาผู้นำที่ทรงคุณธรรมโดยการเลือกสรรของอัลลอฮฺ ศาสดา และผู้นำคนก่อนหน้า กับอีกวิสัยทัศน์หนึ่งที่เชื่อว่าอัลลอฮฺ ปรโลก และศาสดาเป็นความเห็จหรือมองเรื่องดังกล่าวด้วยความคลางแคลง และถือว่าการปกครองเป็นสิทธิของผู้ที่มีอำนาจหรือทรัพย์สินมากกว่า

การเผชิญหน้ากันของสองแนวคิดนี้ในเวทีทางเศรษฐกิจ วัฒนธรรม และการเมืองนั้นได้ก่อให้เกิด "อาชูรอ" ขึ้นทุกวัน และได้สร้าง "กัรบะลา" ขึ้นในทุกๆ แผ่นดิน

ในสนามรบอันเป็นอมตะแห่งประวัติศาสตร์นี้ ด้านหนึ่งคือฮุซัยน์ (อ) ทายาทของอาดัม (อ) ทายาทของนูห์ (อ) ทายาทของอิบรอฮีม (อ) ทายาทของมูซา (อ) และอีซา (อ) และทายาทผู้สืบทอดพันธกิจอันหนักอึ้งของมุฮัมมัด (ศ) และอะลี (อ) ส่วนอีกด้นหนึ่งนั้นคือยะซีด อุบัยดุลลอฮ์ ชิมร์ ผู้เป็นทายาทของมาร ฟิรอูน นัมรูด ฮามาน และบัลอัม

แนวคิดหนึ่งยอมรับพระผู้เป็นเจ้าและสวามิภักดิ์ต่อผู้เป็นข้อพิสูจน์ของพระองค์บนหน้าแผ่นดิน ในขณะที่อีกแนวคิดหนึ่งไม่เชื่อในพระเจ้าโดยสิ้นเชิง หรือไม่ยอมรับผู้เป็นข้อพิสูจน์ของพรนะองค์ และถือว่าปัญญาของมนุษย์เพียงพอสำหรับการจัดระเบียบมนุษย์และโลก

แนวคิดหนึ่งภาคภูมิใจในการเคร่งครัดศาสนา, การเข้าใจกุรอาน, การสันทัดกรณีในทางนิติศาสตร์อิสลาม, ความอดทน, ความรู้ และการเป็นที่รักของศรัทธาชน ส่วนอีกมุมมองหนึ่งมีความคิดในเรื่องมาตรฐานที่มนุษย์สร้างขึ้นมาเองในโลกนี้, ความก้าวหน้า การขยายตัว และความสุขสบายของตนเองหรือพวกพ้องของตน

วิสัยทัศน์หนึ่งยินดีและภาคภูมิใจกับการนมาซ, จ่ายซะกาต และการกำชับความดีงามและห้ามปรามความชั่ว ส่วนแนวคิดหนึ่งต้องการความเป็นอิสระของสังคมจากโลกทัศน์และความเชื่อแห่งฟากฟ้าทุกรูปแบบ

แนวคิดหนึ่งเห็นว่าการเป็นชะฮีดคือความสมบูรณ์สูงสุดของมนุษย์ ส่วนอีกแนวคิดหนึ่งถือว่าการญิฮาดและการพลีชีพคือการนิยมความรุนแรง, ไร้อารยธรรม และต่อต้านความเจริญก้าวหน้า

แนวคิดหนึ่งถือว่ารัฐมีหน้าที่ในการปกป้องสัจธรรม, บทบัญญัติศาสนา และศีลธรรมอันดีงาม ในขณะที่อีกแนวคิดหนึ่งทำเป็นทองไม่รู้ร้อนในสงครามระหว่างธรรมะกับอธรรม

การเรียนรู้ ทำความเข้าใจ และเผยแผ่แนวคิดอาชูรอดังกล่าวนี้เป็นหน้าที่รับผิดชอบของมุสลิมทุกคนที่จะต้องปฏิบัติอย่างสุดความสามารถ

"السلام على الحسین و على على بن الحسین و على اولاد الحسین و على اصحاب الحسین علیهم السلام"